Beyza
@beyzaercil
309 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Ebû Cafer et-Taberî, ölüm döşeğinde, ölümüne bir saat veya daha az bir zaman kalmışken kendisine Cafer b. Muhammed'in bir duası hatırlatıldı. Hemen divit ve kâğıt getirterek onu yazdı. Kendisine: “Üstadım, bu hâlde iken de mi?” denilince şöyle cevap verdi: “İnsana gereken, ölüm döşeğinde bile olsa ilim almayı terk etmemesidir.”
Sayfa 278
Reklam
Günümüzde ulemaya mensup bazı kimselerin diploma, makam veya prestij elde ettiklerinde ilme olan ilgilerinin azalması ve ilimlerini artırmayı terk etmeleri üzüntü verici bir durumdur. Kişinin makamı büyüdükçe ilmi küçülüyor, hatta yok olup gidiyor. Onların insanlarla buluşmaya koştuğunu görürsün; saatlerce süren boş konuşmalar ise kendilerini rahatsız etmez. Maksatları ilimlerini geliştirmek, derinleştirmek veya pekiştirmek değil; makamda, maaşta ve dünyevî itibarda yükselmektir.
Sayfa 239
İlimden aziz bir şey yoktur bana,
İlimden gayrı aramam bir dost da.
Zillettir kaynaşmak sakın insanlarla,
Bırak onları; hep aziz olarak yaşa.
Sayfa 240
Dedim ki: Bana vefalı bir dost gösterin ey yârenler.
“Bu öyle pek mümkün değil.” dediler.
Eğer bulursan birini samimi ve cana yakın,
Ne saadet! Bırakma peşini sakın.
Sayfa 233
Fakat imanla çarpan, Allah'ın rızasını ve mükâfatını uman bir kalbe sahip olan kişiye bütün zorluklar kolay gelir. Şair ne güzel söylemiş:
Her şey kolaylaşır senin sevgin eksiksiz olduktan sonra,
Yeryüzünde gezinen her şey elbet dönecektir toprağa.
Sayfa 220
Reklam