Elma Şekerleriyle Yürüdüm Acılarımın Üstüne kitabında “kendini bu çağın uzağında konumlandıran insanların gizlice buluştuğu bir yer olmalıydı” der Murat Gülen. Belki o yer aynı satırlarını çizdiğimiz kitaplar belki de aynı göğe bakıp farklı şeyler düşündüğümüz anlardır kim bilir...