Ne zaman kendimize ”bu yalnızca benim düşündüğüm şey”;” bu konuda haklı olduğumu düşünüyorum”;” yalnızca benim fikrim böyle”diyebilmeyi başarırsak,ama görünüşü kurtarmak için değil gerçek bir alçak gönüllülük ve temkinle bunu söyleyebilirsek, ozaman körlükten çıkıp zekaya kavuşmuşuz demektir.
Bir keresinde bana cansız olana her zaman saygı duymamı öğütleyen bir zen rahibiyle yaptığım bir konuşmayı hatırlıyorum. Ama cansız dediğimiz nedir ki ? Bana demişti ki,” kendisine vurduğumuzda bağırmayandır”. Nesneler, eşyalar, hiçbir zaman bağırmayan bütün o madde parçaları. Bağırmazlar ama kimi zaman konuşurlar…