Kitap okuma alışkanlığımı kaybettiğimden emin olduğum şu günlerde bir kutu kitap sayesinde okuma fırsatı buldum Lucy’i. Bilmiyorum okuyanlarda nasıl bir his bıraktı ama bana Lucy henüz büyüyememiş, asiliği bir çeşit özgürlük olarak adlandırmış, önünde daha çok fazla yol ve yol ayrımı bulunan sevmeye ve sevilmeye ne kadar ihtiyacı olmadığını belirtse de aslında “gerçek” sevgi için yanıp tutuşan bir karakter. Daha görecek ve öğrenecek çok şeyi var ben 22 23 yaşlarında hala aynı şekilde mi bakacak hayata diyerek kapattım kitabın kapağını.
Bir çırpıda okunacak bir kitap. İyi okumalar
..bu yüzden oracıkta durup ağlamaya başladım; çünkü bir şeyi daha sevmek istemiyordum. Kalbimi ayaklarımın önüne atıp milyonlarca küçük parçaya ayırabilecek bir şeyi daha istemiyordum hayatımda.