Somurtkan bir kavunkafa vardı fi zaman,
bütün gün öylece oturup
ölmeyi dilerdi durmadan.
Ama insan
ne dilediğine dikkat etmeli.
Zira duyduğu son şey
sağır edici bir ezilme sesiydi.
Allah senden, benden, ahad sözünü duymak istiyor. Dün bu söz Ebu Cehil'e, Ebu Leheb'e, As b. Vail'e, Ümeyye b. Halef'e karşı söylenirdi; bugün Malatya'da bu söz, televizyona karşı söylenecek, internete karşı söylenecek, tüccarsın faize karşı söylenecek, dava adamısın sana vaadedilen ucuz şeylere karşı söylenecek, tesettürüne uzanan ele karşı söylenecek, adı Ahmet, Mehmet, Mustafa olan; ama zihniyeti Ebu Cehil zihniyetine uygun olan zalimlere karşı söylenecek de söylenecek... Allah, ahad haykırışını duymak istiyor; bunu gereğince söylersen ancak imtihanın hakkını ödemiş olursun.