Âb-ı hayat peşinde olmaktır asıl susayış. İnsanın kendi sırrına, varoluşunun sırrına erişi, bir an bile Yaratıcı’sından uzak kalamama susuzluğu ve açlığıdır, gerçek açlık ve susuzluk.
Pervane ışığa dayanılmaz bir aşkla koşuyor; onda yanıp kül olsa bile.
Sevgi budur. Seven, sevilene ateşinde yanıp kül olurcasına koşacaktır. Sevginin son noktası bu. Sevgide ebedîleşme bu. Sevileni doğrulama ancak böyle gerçekleşir.