Ayşegül
@bi_okuyan
Şu anda okuduğu kitap
Rutinleşen bir hayatta yaşama tutunmaya çalışmakDuygu ve Düşünce
Rutinleşen, ebeveynlerinin dayattığı hayatı yaşarken kendi hayallerini görmezden gelen, farklılıklarını reddedip diğer herkes gibi olmaya çalışan bir grup insan farklılıklarını daha fazla saklayamayınca 'delirip' düştüğü Villete akıl hastanesinde geçiyor hikayemiz. Buradaki 'deliler' ya gerçekten delidir ,ki aslında az biraz farklı olan herkes delidir, ya da deliler dünyasında sorumluluk almasına gerek olmadığı için dış dünyadan kaçan normal bir insandır. Hepsinin ailesi ya da eşi yüksek meblağlar yatırıp bu paralı akıl hastanesine yakınlarını yatırmıştır. Ve bir gün hastaneye yeni bir kız gelir. İntihar girişiminde bulunan bir kız.
"Yaşamına son verme girişimi insana özgü bir şeydi. Aynı şeyi yapan, ama hastane duvarları dışında yaşayan pek çok kişi tanıyordu. Onlar masumiyet ve normallik taslıyorlardı, çünkü intihar gibi skandal sayılan bir yolu seçmemişlerdi. Yavaş yavaş öldürüyorlardı kendilerini, Dr. İgor'un adını Vitriol koyduğu zehri emerek."
Vitriol zamanında padişahların, kralların öldürmek istediği hainler için kullandığı bir zehirin adıydı. Dr. İgor, insanin ruhunu bir nevi çekip 'acılaştıran' hastalığa da bu ismi verdi. Dr. İgor'a göre acılaşma hastalığına tutulanlar iradelerini yavaş yavaş kaybedip her türlü isteklerini kaybetmeye başlarlar. Rutin işlerini -işe gitmek, televizyon izlemek, çocuk yapmak, trafikten şikayet etmek vb.- sürdürseler de bunlar artık otomatiğe bağlanmıştır ve hiçbir duygu barındırmaz. Bu hastalıklarını ise bir tek pazar günü hissederler. Oyalanacak tekdüze işleri olmadığından, belirtiler ortaya çıkar. Huzurlu bir hafta sonu yerine sinirli bir şekilde haftayı kapatırlar. Hiçbir şey de olmamış gibi rutin hayatına döndükten sonra hafta sonlarının hemen geçtiğinden şikayet ederler.
"Acılaşan insan zamanla hiçbir istek duymaz. Ne