Burcu
@biberiyelibiber
Kendime notlar...
165 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap 3 öyküden oluşuyor;
İlk öyküde Fransız devriminin hapishaneye savurduğu ve burda kavuşan iki nişanlının trajik öyküsü anlatılıyor.
2.si çirkin bir kız ile ayağı aksak bir delikanlının birbirini tamamlamasına dair kısa bir öykü.
3. öykü ise burunsuz olarak doğan, bu nedenle toplumda dışlanan bir kadının, tecavüz sonrası doğan oğluna olan bağlılığı, bu sırada patlak veren savaşa biricik oğlunu göndermemek için sonuçsuz kalan çabaları anlatılıyor.
3. öykü, savaş karşıtı hakim düşüncesi ve çok akıcı anlatımıyla Zweig'in tarzına en uygun öykü ancak yarım kalmış gibi görünüyor. Yine de okunmaya değer. Keyifli okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok popüler kitapları olsa da eser beklentimi çok karşılamadı. Bir önceki okumam olan Vadideki Zambak'a göre daha akıcı ilerlese de yavan kaldı. Bunun dışında kitaplarda genel olarak ölüm olgusu, terkediliş duygusu ve bunların getirdiği ruhsal bunalımlar var. Yine metin içinde dindar gösterilen bazı karakterlerin bazı davranışları tutarlı değil. Örneğin, besmelesiz iş yapmayan ancak evliyken başka bir ilişki yaşayan karakterler var. Eleştirel olarak yazılmadığı anlaşılan durumlar dindarlık ve ahlaklı olmak çatışması açısından okuyucuda rahatsızlık hissi veriyor.
İsveçli yazar Alex Schulman'ın bir tren istasyonu çevresinde şekillenen aile travmaların aktarımına dair psikolojik derinliği olan romanını, tren camına başınızı yaslar gibi, sarsıntıları hisssede hissede okuyacaksınız.
Geçmişine çok takıntılı Harriet'in çocukluk anıları ve travmaları peşini bırakmaz, öyle ki eşi ve biricik çocuğu da bu yaşananlardan payını alacaktır.
Geçişler arasında biraz zorlansam ve karakter şeması yapmadan ve ara ara bu şemaya bakmadan duramasam da bence her ebeveynin okuması gereken bir eser. Zira her davranışın nedenleri ve sonuçları var ve insanoğlunun arayışı hiç bitmiyor.
Arada kalmışlığın ve aidiyet çıkmazının öyküsü bu...
Çok çocuklu ve fakir ailenin, çocuk sahibi olamayan uzak akrabalarına henüz 6 aylıkken verdikleri, sonrasında arayıp sormadıkları, iyi bir yaşantı süren 13 yaşındaki Arminuta, bir anda eski ailesine geri gönderilir. Acaba ne kabahat işlemiştir?
Geri geldiği evindeki zor yaşam koşulları, eğitim hayatını çok etkilemese de, artık bu aileye ait değil gibidir, onu büyüten ailesi de onu istememektedir, geri verilen kız, yaşayan iki annenin biricik yetim kızıdır.
"Önceki hayatımdan getirdiğim ayrıcalık beni diğerlerinden farklı kılıyor, aile içinde yalnız bırakıyordu. Ben Arminuta'ydım, geri verilendim. Konuştuğum dil başka bir dildi ve kime ait olduğunu bilmiyordum"
Kitabın akıcı bir anlatımı var, okuması rahat ve merak uyandırıcı, dolayısıyla kısa sürede bitirebiliyorsunuz.
#yaşamak ve #kanınısatanadam kitaplarının Çinli yazarı Yu Hua'nın 2013'te yazdığı, güzel Türkçemize son çevrilen, dolayısıyla yazarın Türk okurlara en son sunulan kitabı #yedincigün, yoğun dram içeren diğer iki kitaptan biraz daha farklı bir üslupla yazılmış. Dram unsurları yine ağırlıklı olsa da, bu defa büyülü gerçeklik akımından süzülüp de gelmiş eser.
Ölüm kavramını hep kalanlardan dinlemişken, bu defa gidenlerden dinliyoruz, dolayısıyla kesinlikle özgün bir anlatı.
Öldükten sonra yakılıp küle dönüşmüyorsan, ya da bir mezara konulmamışsan vay haline, ya yoksulsun, ya da kimsenin ölüp ölmediğini önemsemediği, kendi yasını tutacak kadar yalnız birisin. Sevdiklerini, senden önce ölenleri arayıp dururken bir yandan da senden sonra ölenlerden, kalanların dünyasından haberler alıyorsun. Eser Çin kültüründen ipuçları vererek, bir yandan dünyanın adaletsizliğine, sınıf farklılıklarına, rejim eleştirilerine, bürokrasinin ve toplumun acımasızlığına dem vuruyor, bir yandan da vicdan sahibi insanları ve sefalete rağmen paylaşılan sıcacık sevgiyi derinden hissettiriyor.
Kısa cümleler, akıcı anlatım, yüreğe dokunur bir hikaye. İyi ki #okudumbitti
