Tesbih çekip duruyorsun, iyi hoş da, karanlıktakileri aydınlığa çıkartmadan olur mu? Bir sürü insan zulüm içinde, karanlıkta, çırpınıyor, boğuluyor, bir sevgi bekliyor, bir el bekliyor, onları kurtarsana, şefkat göstersene, yok, onları karanlıkta bırakarak sen nasıl selamete ereceksin? Mevlânâ diyor ya: Bir gölgelik bulmadan bu uyku niçin?