Herhangi biri
@bilim_insani
Yaşayışta sadelik, düşüncede ihtişam...
Güleni şöyle dursun, ağlayanının bile bahtiyâr olduğu İstanbul'umuza dair görsel ve yazılı vesikalarla dolu harika bir kaynak olmuş. Özellikle Galata Kulesi ve Ayasofya Camii'nin minaresinden bakışla çizilmiş İstanbul'un panaromik tasvirleri gerçekten çok güzeldi. Kendisi küçük olsa da muhtevâsı oldukça geniş olan bu kitapta başta yazar olmak üzere tüm emeği geçenlerden Allah razı olsun.
Reklam
Payidar Zaraman'ı "Mağlubiyet" şiiriyle tanıdım..
'elbet ki bizim de
evet bizim de bileğimiz tez bükülür değildi elbet
kırılmamış olsaydı kemiklerimiz'
dizeleri beni can evimden vurmuştu. Alıp okumak istedim. Hoşuma gidip altını çizdiğim cümleler kadar, seyyid-ül istiğfar okuyup üstünü çizdiğim cümleler(!) de oldu. Benden önce inceleme yazan birkaç arkadaşın da ifade ettiği gibi, bilmeyenler için itikada halel getirme tehlikesi barındıran ifadeler mevcut. Okumak isterseniz de dikkatli olmakta fayda var. İmanın elimizde kor olup tutmanın çok zorlaştığı bu ahir zamanda "Seçkin Okur, Seçerek Okur" felsefiyle hareket etmek veya da seçmeden okuduysak da çok dikkatli okumak çok ehemmiyet arz ediyor. Saygılarımla.
Ben bu kitabı bitiremedim. Sevmedim de bitiremedim değil ha, kıyamadım da bitiremedim. Birinin sanki kalbimi, hislerimi senelerce, haberim olmadan izlemiş de sonradan içimi, acımı kağıda dökmüş olması gibi bir şeyle karşılaşmak beni acayip afallattı. Ve bitiremedim. Altı çizili cümle diye bir şey vardı da, bu kitaba kadar altı çizilmiş sayfalar diye bir mefhum yoktu bende. Baktım cümlelerin hepsinin altını çizsem hiç hoş olmayacak, fihrist kısmında en sevdiğim kısımların başına yıldızlar kondurdum.. Hatta bir gün annem nasılsın diye sorduğunda bir kısmı (yaklaşık 3 sayfa) anneme okudum. Dedim işte böyleyim. Dedim işte böyle hissediyorum. Tuğba Hanım'ın kalemine sağlık. Ne diyelim, daim olsun... (ehram, evime döndüm gibi bir metni yazıp, olabilecek en güzel şekilde seslendirip ağlama isteklerimize bir bahane olduğu için de sonsuz teşekkürler)
Altay Cem Meriç'in doktorlukla beraber yapmış olduğu ilmi faaliyetler ışığında ortaya çıkardığı, insanda çok daha kuvvetli bir mindset -zihniyet tam karşılamadı gibi hissettim- oluşturma iştiyâki, planı, hedefi uyandıran, "keşke seneler önce karşıma çıksaydı" düşüncesiyle hayıflatan ama yine de hevesini kırmayıp içinde feri azalmış ilim kandillerinin -ki bence o kandillerin feri tamamen sönmemiştir azalmıştır- yeniden yanacağına dair inancı, gayreti artıran çok değerli bir eser. Anne-babalar okumalı, evlatlarına okutmalı. Öğretmenler okumalı, öğrencilerine okutmalı. "İlmin isteyene verileceği" hadisi şerifine ve ilim sahibi olabilmek için öğrenmenin, öğrenebilmenin ehemmiyetine binâen bu kitabın ilim yolunda iyi bir yol arkadaşı olacağı düşüncesindeyim. Rabbim ilmimizi ve ilimle beraber salih amellerimizi de müzdâd eylesin inşaAllah. Müelliften de Allah razı olsun.
