📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsanın nihai amacı ve mutluluğunun “tanrıyı bilmek değil de , O’nu sevmek ya da O’na yönelen başka irade eyleminde”saklı olduğu düşünülse de aslında amacımız olan iyiye sahip olmak farklı,onu sevmek ise farklı bir şeydir. Zira sevgi biz amaca sahip olmadan önce eksikti sahip olduktan sonra kusursuz oldu.Ona göre arzusuz bir sevgi düşünülemezdir;dolayısıyla da cevap kategoriktir:insanın nihai mutluluğu bir irade eylemi değil, esasında anlama yetisi yoluyla tanrıyı bilmektir.Thomas burada “en yüce bahtiyarlığa, anlama yetisi kendisini tefekkür durumunda bulduğunda erişi(li)r diyen hocası magnusu izlemektedir.
İradenin huzursuzluğu ve çalkantısını dindiren sevgi,somut şeylere yönelik bir sevgi değil,bilakis “duyulur şeyler”in zihnin içselliğinde bıraktığı “ayak izlerinin”sevgisidir.(ayak izi=zhnin anlaşılabilir bir şeye dönüştürdüğü sevgi)