Damla
@birkitapbirdamla
84 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerilim kitapları nasıl mı yazılsın? İşte tam olarak böyle yazılsın. Ansel.. Böyle karakter dinamiklerine bayılıyorum. Özgüveniyle hayran bırakıyor ama aslında o özgüven onun takındığı bir zırh ve içinden geçenlerde bunu çok net anlıyoruz.
Kitapta bir asansör sahnesi vardı ki gerçekten bir an orada olduğumu hissettim ve o kadar gerildim ki.
Dedektif ve Ansel arasında ki çekim daha ilk sayfadan insanı etkisi altına alıyor zaten. Ansel o kadar cüretkar ki Dedektif bile bir süreden sonra onunla olan konuşmalarında ve hareketlerinde bazen kontrolü kaybedebiliyor. Şimdi dedektif iyi adam hoş adam ama ben tabi ki başka birine aşık oldum. Ne yapalım her kitapta sevecek bir tane deli bulmuşsak ne yapalım. Dylan bitanem
Ansel’in arkadaş grubu ilk başta benim için sisterhood tabirinin güzel bir örneğiydi ama.. O amalar beni cidden mahvetti. Kitap inanılmaz güzel bitti ama bir şekilde ben her şeyin yeni başladığını hissediyorum
Reklam
Aşk inandırıcı değil, tutku heyecanlandırıcı değil. Kadın karakteri anlamak mümkün bile değil zaten. Sana böyle davranan birine karşı (haklı veya haksız) nasıl çekim duyabilirsin?
Beklentimin çok altında kaldı.
Şafağı Ör #kitapyorumu
4/5
“Rüzgarı yakala,” diye fısıldadım. “Hiç uçmayan bir uçurtmaya dönme.”
Maia Tamarin, babasının İmparatorluğun en iyi terzisi olduğu günlerden beri tek bir hayalle büyümüştür; diyarın en ünlü terzisi olmak.
Zaman içinde paramparça olmuş ailesini ve terzi dükkanını geçindirmeye çalışan Maia, hayatını tamamen değiştirecek bir teklif alır. İmparatorluk Terzisi olmak için, saraya abisinin kimliğini kullanarak girmek zorundadır.
Herkesin gözünü kararttığı bir yarışmada birinci olursa, Saray’da bir terzi olabilecek, hem hayaline kavuşup hem de ailesini refah içinde yaşatabilecektir. Ancak, kimliğini gizlemesi sandığı kadar kolay olmayacaktır. Özellikle de Başbüyü Edan, onun attığı her adımını izlerken.
Şafağı Ör, uzun zamandır okuduğum en farklı kurgulardan biriydi. Bu arada, Mulan uyarlaması olduğunu da belirteyim.
Öncelikle, yazarın dili inanılmaz akıcıydı. Hiç sıkılmadan kolayca okutuyor kendini. Zaten kurgu genel olarak da “şimdi nereye bağlanacak?” havasında ilerlediği için hep bir merak var.
Kitap, alıştığımız fantastikler gibi değil ama aynı zamanda her detayda da o büyülü havayı bir şekilde hissedebiliyorsunuz.
Saraydaki o rekabet havası, diğer terazilerle o aralarındaki rekabet güzel anlatılmıştı ama ben yine de o kısımları daha detaylı okumak isterdim çünkü oradan sonra daha da heyecanlı bir yere bağlanıyor zaten.
Maia, güçlü ve ne istediğini bilen, kitap boyunca istediğim gelişimi gösteren bir karakterdi.
Edan..Yani elde böyle mükemmel bir potansiyel varken yazar harcamış gibi geldi. Aslında kitabın ilk başında çok sevmiştim. O gizemli havası, laf atmaları tam benim sevdiğim türdeydi ama hikaye ilerledikçe 500 yaşından daha büyük bir büyücüden çok konuşmaları ve hareketleriyle 17-18 yaşındaki birini okuyorum gibiydi. Bu yüzden ikisinin
Bir Elmanın İki Yarısı #kitapyorumu
Naomi ve Nicholas, çoğu kişinin hayalini kurduğu düğünlerine yaklaşırken diğer çiftlerden bir konuda ayrılır. İkisininde birbirlerine tahammülleri yoktur ve düğün günü yaklaştıkça mutluluktan başka her duyguyu hissederler.
İkiside ilişkiyi net olarak bitiren taraf olmamak ve masrafların üstüne kalmaması için karşı tarafa bir savaş başlatır. Tabi bu süreçte gerçekten oldukları gibi davranacaklardır.
Açıkçası beklentimin inanılmaz yüksek olduğu bir kitaptı Bir Elmanın İki Yarısı ama ne yazık ki bunu karşılayamadı.
İlk olarak; arka kapakta ilişkiyi bitiren taraf olması diye geçsede bence böyle bir durum yoktu. Daha çok karşı tarafı sinir etme odaklıydı ve işin garibi düğün iptal olsun diye de ekstra bir çaba söz konusu değildi bana göre.
İkisi birbirine öfkeli özellikle de Naomi ama asla elle tutulur bir yanı yoktu ayrıca bir kez bile olsa konuşmayı denememişler. Sonra da birdenbire can acıtmaya oynuyorlar. Naomi’nin iç sesi bazı yerlerde imdat dedirtti artık çünkü adam nefes alsa karbondioksit verdi beni öldürmek istiyor modunda. Aslında yazarın elinde inanılmaz eğlenceli olacak bir kurgu var ama durmadan aynı noktada dönmüş durmuş.
Bazı yerlerde -çeviri kaynaklı mı yoksa yazarın dilinden mi bilmiyorum - gerçekten yüzümü ekşittim. Bu yaşta insanlar böyle davranıp, böyle kelimeler seçer mi bilemiyorum.
Bunun haricinde okunması kolay bir kitaptı. Keşke aralarının düzelmesini daha detaylı okusaydık o zaman benim için çok daha güzel bir yerde olabilirdi. Böyle de söyledim ama kitapta kendini okuttu yani sıkmadan.
Aşk ve Zeytin #kitapyorumu
5/5
“Dünya, bir şeyler için çabalayan insanlardan ve bir kenarda durup onları izleyenlerden meydana gelir.”
💫
Olive, Atlantis’i bulmak için onu arkada bırakan babasını sekiz yaşından beri görmemiş, ondan haber bile almamıştır. Elinde kalan tek şey babasının geride bıraktığı eşyalardır.
Babasını bir daha ne zaman göreceğim belli bile değildir ta ki onu Yunanistan’a çağıran bir kartpostalın eve gelmesine kadar.
Her ne kadar oraya gitmek istemese de bir yanı oraya gidip, babasının ne uğruna onu terk ettiğini öğrenmek ister.
Yunanistan’a adım atar atmaz tanıştığı Theo sayesinde bu gezi düşündüğünden çok daha farklı olacak hem de bu süreçte Olive kaybettiği her parçaya yavaş yavaş ulaşıp babasını gerçekten tanıyacaktır.
💫
Son ana kadar o kadar da sevmem deyip son sayfaları sayesinde gözüm kapalı 5 puan verdiğim bir kitap oldu Aşk ve Zeytin.
Olive, babasının ardından o kadar yıkılmış ki ona babasını hatırlatan her şeyi değiştirmiş durumda; adını bile. Artık Liv olmuş, dış görünüşü farklı ama içten içe o kadar yaralı ki her satırda hissedilebiliyor bu.
Bölümlerin başında babasının arkasında bıraktığı eşyalar ve onlarla ilgili anıları var.
Yazar yine,Yunanistan’a gitmek isteyeceğimiz ve orada Theo gibi biriyle tanışmak için her şeyi verebileceğimiz bir hava yaratmayı başarmış.
Bu arada bu seride(kitapları ayrı ayrıda okuyabilirsiniz) aşk ikinci planda. Genel olarak aile ilişkileri öne çıkıyor ama bu insanı asla boğmuyor. İçerik olarak da herkesin çok rahat okuyabileceği şekilde.
Reklam