Esma Sultan
@birsultan_
22 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Birçok tıkanmış yaratıcı, hayalini izlemek için hem çok yaşlı hem de çok genç olduğunu söyler. Yaşlı ve bunak deneyebilir. Genç ve akılsız deneyebilir. Her iki durumda da yaratıcı araştırma için kaçık olmak ön koşuldur. Kaçık gözükmek istemiyoruz. Ve bu yaşımızda (her ne ise) böyle bir şeyi (her ne ise) denemek çılgın gözükebilir. Evet, belki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir yönetmen arkadaşım, en kötü gecelerinde yeni bir filmi vizyona girmek üzereyse ve kariyerinin yıkımını bekliyorsa, artık asla çalışmayacağını düşünüyorsa, karanlıkta, bir başına kaldığında kendini yatıştırarak uyumaya çalıştığını anlatır: “35 mm film çekemezsem, hâlâ 16 mm çekebilirim. 16 mm olmazsa video çekebilirim. Video olmazsa süper 8 çekebilirim.”
Kayıp ile karşılaşınca sanatçınızı desteklemek için hemen küçük bir eylemde bulunun. Yaptığınız şey sadece bir deste lale ve eskiz defteri satın almak olsa bile eyleminiz şunu demektedir: “Acını paylaşıyorum. Sana iyi bir gelecek sözü veriyorum.” Sanatçımız küçük bir çocuk gibi annesi tarafından bakılmak ister. “Aman. Acıdı galiba. Sana hoş bir şey vereyim, ninni söyleyeyim, söz vereyim...”
Bir sporcunun kariyerinde olduğu gibi bir sanatçının yaşamı da yaralanmalar ile geçecektir. Bunlar oyunun parçasıdır. Önemli olan bunları atlatabilmek, iyileşmenin nasıl olacağını öğrenmektir. İncinmiş bir kası ihmal eden bir sporcu kasın yırtılmasına neden olur; aynı şekilde, kayıplarının acılarını gömen bir sanatçı en sonunda sessizliğin içine düşecek kadar sakatlanacaktır. Sanatsal yaralarınızı kabul edecek kadar onurlu olun. Onları iyileştirmenin ilk adımı budur.
Yası tutulmamış hayal kırıklığı, bizi gelecekteki hayallerimizden ayıran engeldir. “Sizin” olan role atanmamanız, şirkete katılmak için çağrılmamanız, gösterinin iptal edilmesi veya oyunun eleştirilmemesi tüm bunlar kayıptır.