Gözümü açtığımda mezarlık güvenlik görevlisi omzumu dürtüyordu. Hafifçe doğruldum. Yanağımda, ağzımın kenarında topraklar vardı. Hava kararmıştı. Üstüm başım toprak olmuştu. Mezarın üzerinden hafifçe doğruldum.
-"Birader hayırdır ne yapıyorsun sen burada?"
-"Annemin dizlerinde uyuyorum. Yasak mı?"
Artık kimseler inanmayacak bir zamanlar kalbim olduğuna. Kimseler inanmayacak bir zamanlar bir yaranın hatırına gözlerimden kan akarcasına, şah damarım çatlayacakmışçasına sustuğuma.
Kadınların ağladıklarına sık sık şahit olabilirsiniz ama gerçekte ne için ağladıklarını sadece kendileri bilir. Kadınların yanında ağladıkları erkekler başka, güldükleri erkekler başkadır. İkisi yan yana yapabildikleri biriyle karşılaştıklarında, o zaman da onunla birlikte yaşamanın ve sonrasında birlikte ölebilmenin hesabını yaparlar.