Yalnızlık senfonisi çalıyor gün doğarken
Aylardan Ağustos olsa da
Sensiz buralar hep Şubat
Güneş değil yüzünü gösteren, sensizlik.
Yokluğun her tarafa dağılıyor böylece
Gün bitsin diye umut ediyorum
Sensizliğin karanlığını diliyorum
Gün bitiyor...
Ve yine sen başlıyorsun
Kurtulmak istiyorum bu sonsuz döngüden
Tutmak istiyorum elini
Ama göremiyorum
Sensizliğin karanlığı çok sevgili
Gel artık bu özlemi bitirmek istiyorum.
Mısra Esra