Tıpkı bir deney hayvanının çektiği acının anlamını kavrayamaması gibi insanoğlu da kendi kavrayışının ötesindeki bir boyutta bulunduğu için anlamı keşfedemez. Fakat bu iddianın önermeleri akla uygun mudur? Sonuçta, eğer bir Tanrı varsa, bu neden onun hayat için bir amacı, hatta her birimiz için ayrı bir amacı olmasını gerektirsin ki? Unutmayalım ki amacı saplantı haline getirmiş olan insandır, Tanrı değil.
Yakın zamanda yapılan bir araştırmada erkeklerin kırklı yaşlara geldikten sonra ailesine, çocuklarına, kendileri dışında kalanlara daha çok önem verdiği kadınların ise aynı yaşlarda hayata daha çok ben gözüyle baktığı, bunun sebebi olarak erkeklerin o yaşlara kadar daha çok yalıtılmış bir hayatı tercih ettiği, kadınların ise o yaşlara kadar çocuklarına ve eşine hep kendinden verdiği için kendini ihmal ettiğinin farkına vardığı gibi bir bulgu söz konusu. Bunlar tabii bir genelleme. Herkeste aynı işlemez.