Bülent Kıyak

Bülent Kıyak
"Geldiğinde hep buradaymış gibi, Gittiğinde hiç yaşanmamış gibisin..." demişti, bir güzel insan bana... ️bk78
Artık, insan olmak gerek!.. Sayımız iyice azaldı.
Sakarya Üni. İnş. Müh.
Eğreti Dünya'nın, İstanbul'u
258 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Söylemek! Söylemeyi bilmek! Varlığı yazıya dökülmüş sesin, zihindeki görüntülerin üzerine kurabilmek! Hayat daha fazlasına değmez: Ondan ötesi, erkeklerden ve kadınlardan, farazi aşklardan ve sahte gerçekliklerden; birbirimizi sindirmek ve unutmak için kurnazca oyunlardan, adına gökyüzü denen duygudan yoksun, soyut, koca mavi kayanın altında —bir taşı kaldırınca kaçışıveren böcekler gibi— dört bir yana koşturup duran varlıklardan ibaret.
Sayfa 167 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kimse yorulmaz düşten, çünkü düş unutmaktır ve unutmak üstümüzde ağırlık yapmaz; uyanık uyuduğumuz, rüyasız bir uykudur unutmak.
Sayfa 152 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Duygu şimdiki zamana muhtaçtır; o an geçtikten sonra sayfa kapanır ve hikâye sürer, öykü ise biter.
Sayfa 150 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Her şey için ayrı ayrı hissetmeye kalktığımda ne çok ölüyorum!
Sayfa 145 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu
Kendime tecrit edilmişim. Uzakta, duran, yabancılaşan :)
Görmek, uzakta olmaktır. Açıkça görmek, durmaktır. Tahlil etmek, yabancılaşmaktır. İnsanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. Etrafımda havadan başka şey yok. Kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum.
Sayfa 126 - Can Sanat Yayınları·Kitabı okudu