Bekir SÖNMEZ
@bkr_sonmez
Şu anda okuduğu kitap
Her insanın bu hayattan acı çekmeden gitmesini isterdim. Tabi ki öncelikle kendim. Her insan bencildir kusura bakmayın ondan bu sözüme. Dikkat ederseniz her ne kadar üzüldüğümüz, kendimizi helak edercesine yaptığımız yırtınışlar başkası için gibi gözükse de aslında yine kendi mutluluğumuz, iyiliğimiz içindir. Neyse konuyu dağıtmak istemiyorum. Neden orman yangını veya kadın cinayetleri değil de bu demeyin. Az önce söylediğim gibi insan en önce kendini düşünür hep. Bu gün de kendi muzdarip olduğum konuyu yazmak istiyorum. Bazen yazarken ben mi yazıyorum ya da kalbim mi bilemiyordum. Ama bugün eminim. Bu satırları yazan 'ciğerim'. Her ne kadar şu an yanmakla meşgul olsa da şu ufacık işi de görüyor sağolsun. Bu durumu bize yaşattıran kendimiz miyiz, bir insan mı, Allah mı, yoksa dayanamayıp elmayı afiyetle yiyen adem mi bilemiyorum. Bana o kadar hafif gelen acılar vardı ki abartılı bulurdum çoğunu. Ama çok güzel ifade edildiği gibi "düşenin halinden düşen anlar." Ben de düştüm dostlar. Yusuf halimi görse kuyusunda oturur ağlardı.(benim de gözlerim dolu şimdi) Herkesi toplayın anlatıp ağlatacağım hepinizi. Bunu bir sadistlik olarak algılamayın. Ölüyorum ve sizden yardım dileniyorum. Anlatacağım dedim ama olmuyor böyle yolda rastlarsanız durdurup anlattırın. İçim içimi yiyor. Sizden sadece birşey isteyeceğim şimdilik; Ademi görürseniz söyleyin tükürsün o elmayı.