Kendi kaderine terk edilen insanlar, kendilerine büyük zararlar verme pahasına kaçınılmaz bir şekilde birbirlerine bakacaklardır. Her insanın içinde dünyayı olduğu gibi görme gücü ve yine de onu kurtarma mecburiyeti vardır.
Mesele, olayın bir yanı ya da diğeri değil. İkisi de doğru.
Yazı tura atın ve hangi tarafın üste geldiğine bakın.
Kendi kaderiyle baş başa kalan insanlar kaçınılmaz olarak daha ilkel dürtülerine, kendilerini yok eden şiddete başvururlar. Her insanın içinde dünyayı olduğu gibi görme gücü ama yine de onu yok etme dürtüsü vardır.
Nerede başlamış olduğu önemli değil. Nerede sona erecek olması da önemli değil. Bizler istesek de istemesek de döngünün bir parçasıyız. O yüzden, çorak topraklar olmayın.
Çekirgeler olun. Veba olun.
"Tanrılar olalım," der Atlas yüksek sesle.