Dovstayevski ne der; şehvet düşkünüyüm, kumarbazım,bir genç kıza saldırdım, kumar parası için karımın elbiselerini sattım,bende diyorum ki bencilim egoistim gerçeğim bu benim kendimizi gerçeklerimizi alçakgönüllükle kabul etmeliyiz mutluluk kitapları yok,insan iyisiyle kötüsüyle zıtlıklarıyla katmanlarıyla acı ve sevgisiyle bir bütün.Bu bütünlüğümüzü kabul etmediğimiz de uyuşmuş gibi hiçbirşey hissedemeyiz.