Belma
@blmh
Puan vermedi·455 syf.·
13 günde okudu
·2022 3. kitabı
Yahya efendi türbesi, Ahmet Hamdi Tanpınar’a şu satırları ilham etmiştir: “İlâhî mağfiret Yahyâ Efendi Dergâhı’nda âdeta güzel bir insan yüzü takınır.Ölüm burada, hemen iki üç basamak merdiven ve bir iki setle çıkılıveren bu bahçede hayatla o kadar kardeştir ki bir nevi erme yolu, yahut aşk bahçesi sanılabilir.”
Eskilerin insanı mikrokozmos (alem-i sagır) olarak tarif etmeleri boşuna değildir. Her insanda bir alemin bütün vasıfları vardır. Bu vasıfların bazıları yerine yahut zamanına göre tebarüz ve tebellür eder, bazıları ise saklı durur ve şeklini bulmamış halde uykudadır. Netice itibariyle her insan kendi başına bir kainat, bir alemdir ve Allah alemlerin Rabbidir.
Daralmak, Darılmak, Durulmak
Daraldıkça daralmak kaçınılmaz olunca, çareyi darılmakta veya durulmakta yahut bu ikisi arasında gidip gelmekte buluruz. Darılmayı seçmişsek gidişata ayak uydurduğumuz süre boyunca hep itiraz ile meşgul olacağız demektir. Darılan biri olarak kaldığımız zaman bizi bekleyen akıbet mızıkçılıktır. Bir yandan herkesle birlikte gidişatın gereklerini yerine getirirken, bir yandan da namizaç bir karakterin belirtilerini dışa vurmaya başlarız. Keyfimiz kaçtığı için başkalarının da keyfini kaçırmaya başlarız.
Darılmanın elverişli bir çözüm sunmadığını anlayacak kadar kendimizde kalabilmişsek durumu kurtarmanın yolunu durulmakta aramayı akıl edebiliriz..