Güneşi batmakta olan eski iki dost çok şey hatırlar.
Bunun normal olduğu söylenir. Sona doğru insan başlangıcı daha net hatırlar.
"Sonunda dünyanın hiçbir kıymeti yok. Kıymeti olan sadece kalplerimizde kalan."
İnsan hayatta her şeye erişebilir, dünyadaki ve etrafındaki her şeyi yere yıkabilir, hayat insana her şeyi verebilir, insan hayattan her şeyi alabilir ama başka bir insanın zevklerini, eğilimlerini, ritmini değiştiremez; ona yakın, onun için önemli biri olsa da karşısındakini bütünüyle karakterize eden başka türlülüğünü değiştiremez.