Bluebead

Bluebead
@bluebead
Bazen yetinmek lazım!
Hala akşamın etkisindeyim. Bu kadar hanımefendi bu kadar güler yüzlü kendi ile barışık engelini kabul eden... Elinde olmayanın peşinde koşmayan elinde olanla en iiyi olmaya çalışan... Son zamanlar da engelli ve de bir hastalıkla mücadele eden gençlerin azimleri, mücadeleleri, özgüvenleri gerçekten takdire layık. Neslican 'ı rahmetle anıyorum. Gülsüm e de hayatında çok mutlu olması diliyorum. İnşallah hiç bir engelli vatandaşımıza engel olmayız.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Hükmün olmayan yerde beylik taslayamazsın!
Çok özlüyorum ama elimden bişey gelmiyor...
Bir küçüğüm vardi benim. Henüz 9 yaşında. Adı vail. Adından anlaşılacağı üzere suriyeli. Geçen sene olduğum mahallede bisiklet kazası yapmıştı. Eli yüzü kanlar içinde kalmıştı. İlk Yardım yaparken
Her insan bir kitaptır aslında... öyle bir kitap ki açılışıni annen ve baban yapar.belki aylarca belki yıllarca gerektiğince son nefesine kadar belki de en güzel satırları onlar yazıyordur o kıtaba...sonra kalemi sen alırsın eline. O bilmediğin rakamlardan bilmediğin harflerden öyle kelimeler kurarsin ki kalem şaşırır yazdigina... sonra hikayeler girmeye başlar kitabına. Aşklar , kirginliklar, acılar , mutluluklar , afrasi tafrasi ve daha türlü türlü özellikler. Sonra büyüdüğünü sanırsın kitabı sana hediye olarak vereni üzer , kırar , parcalarsin. Sen onu daha dahil etmek istemezken kitabına o tatlı tatlı Dipnotlar bırakır Hikayene. Sonra birgün bakarsın elinde duran kıtaba , kitap bitmek üzere belki on belki on beş sayfası kalmış yazilacak. Dönüp ne yaptığını okumak istersin.kimine vah kimine ah edersin .yazdığın her satırın sildiğin her satırın izi kalmıştir yüzünde yada yüreğin de.. belki vakit vardır belki yoktur... bir silkelen kendine gel... unutma senin yazmadiklarini kaleme alan Allah var...