Eğer bizler karşımızdaki insanı düşünürsek paylaşırsak bu;
sevgi olur, dostluk olur, hürmet olur, maddiyat olur ve buna çok fazlada örnek verilebilir..
Bizler paylaştığımız hemen hemen hiç bir şeyde eksilmiyoruz aksine artıyor ve bollaşıyoruz.
Efendimiz hadisi şerifte şöyle belirtiyor "Kişi kendisi için istediğini, mümin kardeşi için istemedikçe gerçek manada iman etmiş olamaz."
Görüldüğü gibi bu bir iman mevzusu..Bu da kişi gerçekten kardeşini düşünmeli sadece 'ben' değil, başka kardeşlerimde olmalı.. Olmalı ki, ; bu fikir yerleşince kişi ne azalmış olur ne mutsuz olur her iki tarafta karda olur.
Bunun için güzel bir duayla yazımı bitireyim; Allahım sen bizleri iman üzerine canımızı al , bizleri her türlü konuda kardeşlerimizi düşünüp ben duygusuyla değil, biz duygusuyla hareket etmemizi nasip et. Bizleri hasetten birbirini çekememezlikten muhafaza eyle...Amin 🐢🌈😊
Bilemiyorum ne zamana kadar devam edecek bu ahvâllerimiz. Ne zaman hiçbir karşılık beklemeden iyilik yapabileceğiz. Ne zaman hiç tanımadığımız birine gülümseyecek, anne babalarımız yanımızdayken kıymetlerini bilecek ve Ne zaman eşlerimize huzur verecegiz, ne zaman iyi birer anne baba ve çocuk olabileceğiz. Ne zaman anlayacağız birbirimizi…
Ne zaman? Ne zaman ?
Hangi ikindisinde ömrün ?