Çark, mutluluğu önce anlık deneyime indiriyor ve bu deneyimin tekrarı için bizi sürekli harcama çarkına bağlıyor.Harcama çarkında dönerken de ruhumuzun nefesi kesiliyor.
Sanki bir yanımız eksik doğmuşuz da onun yerine başkasının elindekini koymuşuz.Eksik olanı aramıyoruz açıkçası; fazlalıkla yamanmış bir ömür sürüyoruz.Kırık yerimizi bantlamıyoruz, süslüyoruz.