bluerose

Kederli sözlerin , kurumuş gözlerin, tozlu yolların, saklanan mendillerin, içli kıpirdanmaların misafiri, cenazelerin duacısı, hikâyelerin sırdaşı... Dünya ölümlü, gün akşamcı... Son Ağıtçı, Heves Ali'yi arıyor. Evlerde, sokaklarda, dere boylarında,raylarda, uzayıp giden bozkırda... Heeveeeeeeesssss diyerek susuyor. Bana hikâyeni anlat, ağıdını yakacağım.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ölüyorum. Bu kez sahiden ölüyorum. Gelecek misin yasıma? Boz Atlı Hızır gibi son nefesime yetişecek misin? Ucunda ölüm var Heves Ali'm, ucunda elbette ölüm var. Gelmeyeceksen, elini son kez omzuma koymayacak, alanımı öpüp yolculamayacaksan, bağışlama dilemeyeceksen; adını aldığın Ali hakkına söyle bari: Sahiden sevdin mi beni?
İlkin elli yıl önce, beni geride bir adak ağacı gibi bıraktığın o gece öldüm ben. Şimdi sahiden... İlkinde senin için ölmüştüm. Şimdi kendim için. Elli ömrüm daha olsa, yine senin için.
Sayfa 199·Kitabı okudu
Geldi yokladı tenimi zaman. Ansızın kıvrılıp yanıma uzandı. İki çocuk gibi büzülüp ayaklarımızı birbirine sürttük. Zamanın tozu dumanı bende, zevk-ü sefası sende kaldı. Gün geçtikçe un ufak oldum. Öldün mü kaldın mı bilmiyorum ama bak, ben de ölüyorum sonunda.
Sayfa 198·Kitabı okudu
Dünya sonlu bir yerdi nihayetinde. Ben sana elif... Zaman bir anda üzerime devrildi. Günler geceye, yıllar yıllara, yollar yollara, insan sonunda başka bir insana yazılırdı. Kimsenin yanına yazmadım adımı. Kirpiklerim bile kırış kırış şimdi. Seni görse de seçmez gözlerim. Almaz ki kokunu burnum. Bin düģümle örülen saçlarımın iki teli bile artık yan yana gelmiyor. Gözlerim şimdilerde aynı noktaya bile bakmıyor. Bir gözüm yoldaysa, bir gözüm toprakta nicedir.
Sayfa 198·Kitabı okudu