Müberra
@blumenliebchen
21 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Kitap Yorumu/İnceleme1000Kitap
•
•
•
𝐒𝐚𝐯𝐮𝐫 𝐊𝐮̈𝐥𝐥𝐞𝐫𝐢𝐧𝐢 𝐘𝐀𝐍𝐌𝐈𝐒̧
𝐊𝐢𝐭𝐚𝐩 𝐘𝐨𝐫𝐮𝐦𝐮:
Herkese merhaba! ❊
Kendisi bir hafta boyunca bana yol arkadaşı oldu: Savur Küllerini.
Wattpad de okuma fırsatını yakalayamamıştım ve iyi ki de yakalamamışım diyorum. Böylelikle elimde tutarak okumuş olma şevkine erişenlerden oldum.
Erda Elmas ve Adal Yalaz. Acayip. Çok acayip.
Bu isimleri daha arka kapakta okurken ne kadar da saçma isimler deyip başlamıştım kitaba. Tamam ne vuruyorsunuz? Aaa! Sonrasını anlatmama gerek yok. Altı günün sonunda kitabı bitirdim ama bilin bakalım ne oldu? Ben de bittim.
Adal yaşadığı mı daha ağır yoksa Erda Elmas'ın mı?
Sadece bu soruyu sormak istiyorum sizlere.
Sadece bu soruya cevap arayın ve bulduğunuzda bana yazın.
Biri de çıkıp desin ki Adal ölenle ölünmüyor. Ölenin arkasından yas tutulur ama bir ömür tutamaz. Unutulur, alışılır yokluğuna.
Erda Elmas...
Adal fiziksel olarak hiçbir şey yaşamadı. Tamam, karını kaybettin. Acını anlıyor ve seninle paylaşıyorum. Ama Erda Elmas'ın acısına nazaran senin acın bir hiçten ibaret. Adal Yalaz'a kızgınlığım geçmeyecek. Bunu biliyorsunuz değil mi?
Hafızasını kaybediyor ama içindeki saf sevgi yine de ondan akıp Adal'a doğru yol alıyor. Sevgi iyileştirir Adal Efendi. Ah şu kızgınlığım geçmiyor. Nolur sürün, gözüm ancak o zaman görür seni.
Daha fazla detaya girerek size yorumsuz spoiler vermeyeyim.
Reklam
Kitap Yorumu/İnceleme1000Kitap
𝐒̧𝐄𝐘𝐌𝐀 𝐃𝐄𝐌İ𝐑
𝐁𝐀𝐍𝐀 𝐎̈𝐘𝐋𝐄 𝐁𝐀𝐊𝐌𝐀
➷ 𝑲𝒊𝒕𝒂𝒑 𝒀𝒐𝒓𝒖𝒎𝒖:
Yusuf Yüzlü Demir Yürekli ve Asi ve Mavi kitaplarından bildiğimiz Ali'nin hikâyesini okuyacağız burada. Aynı zamanda Oğuz'un kız kardeşi Ece'nin...
Ali, çocukluğundan bu yana Demir ve Oğuz ağabeylerinin himayesinde çok şey gördü, çok şey öğrendi. Sadece bir şeyi öğrenip belleyemedi; Onların kardeş dediğine kardeş diyemedi. Çünkü gönlüne sevda diye düşmüştü bir kere Ece'si. Çünkü yüreğine pranga olarak yetmişti Ali'sinin gözleri. Safir mavisi... Bu aralar bu rengi epey kattım zihnime. Değişen sadece kurgular fakat renk hep aynı.
Çocukken her şey normaldi, birbirlerinin çocukluk arkadaşıydılar Ali ve Ece. Ama büyüdükçe, mahremiyet de gelişir. Ece, Ali'sinden kendisini uzak tuttu ama duygularına gem vuramadı. İçinde bir sevdası bir de umutsuzluğu vardı artık.
Büyüdü, büyüdükçe daha çok sevdi. Peki ya Ali? O ne yapsın sevdasından alaf alaf yanan yüreğini? Hangi kayalıklara bıraksın kendini? Oğuz ağabey'i yokluğunda Ece'sini ona emanet ettiğinde ne yapsın? Ne yapmalıydı ki? Onu unutmak için her yolu denedi. Ama fayda etmedi.
Sonra tabii ki kavuşuyorlar, visalleri müthişmel fakat... Çok meşakkatli bir yol izlediler. Çok zorlu yollardan geçtiler.
Sustuklarından çok içindekilerden yüz bulup kavuştular bana sorarsanız.
Fazla duygusaldı, edebî yönden fazla fazla, kat kat her şeyden çarşaf çarşaf vardı.
#banaöylebakma
Kitap Yorumu/İnceleme1000Kitap
Yeniden merhaba!
Şüphesiz serinin her anlamda en sevdiğim kurgusu. Benim için çok çok güzeldi çünkü beklediğimin de ötesindeydi.
Günnur'un yaşadıkları -yaşamak zorunda kaldıkları- şeyler... O kadar ağır ve bir o kadar da hüzün doluydu ki. Oğuz'un sevgisine diyecek tek kelimem dahi olamaz çünkü çok gerçekti.
Ona sadece yüreğini açmadı Oğuz; Gözlerinden, yüreğinden ve ellerinden tuttu Günnur'unu. Eksik hissettiği ne varsa tamamladı. Eksik hissettiği ne varsa, eksik yaşamak zorunda kaldığı ne varsa yaşattı ona Oğuz.
Olmaz dediği her şey Oğuz'un vesile olmasıyla Allah olduruverdi. Gözyaşlarını omzunda saklamak yerine Oğuz'un göğsüne akıttı gizlice.
Canım Oğuz, canım Günnur...
Şeyma Demir'in şüphesiz en sevdiğim kitabı olmaya adaysınız. Hem de ne aday.
İlk kitaba nazaran bu kitap daha akıcıydı buna çok üzüldüm ya ben. Bir bakmışım dört günün sonunda hemen bitivermiş.
Unutamadığım sahneleri sizinle paylaşmak için sabırsızlanıyorum. Bana hak vereceksiniz, biliyorum. Fazla fazla güzeldi.
#asivemavi
Kitap Yorumu/İnceleme1000Kitap
Herkese merhaba!
Yorumuma başlamadan evvel beni Şeyma Demir'in kalemiyle tanıştıran, vesile olan Hatice'ye teşekkür etmek istiyorum. İyi ki başımın etini yemişsin gı!
Romanın kurgusu genel anlamda güzel fakat... Olaylar çok hızlı gelişiyor, benim beynim hızlı çalışmaya alışık olmadığından fazla gelip 'Tamam Müberra, şimdi elinden bırak, sonra devam edersin.' diyorum kendime ve öyle de yapıyorum.
21. Bölüm ve sonrası... Tamamen böyleydim:
Erva'nın o muhteşem güçlü duruşu, cesareti... Her şeyiyle beni kendisine çekmeyi başardı. Demir Soylu... Diğer adıyla Yusuf... Fazlasıyla acı çekmiş, fazlasıyla babasının kirli dünyasına çekilmiş bir 'çocuk.' Annesinin neler yaşadığını, o babası olacak adamın neler yaşattığını keşke okumasaydım. Keşke...
Ama sonu vuslat, sonu mutluluk.
Sonu visallerin en güzeli...
Erva'nın hayallerini bir bir gerçekleştiren bir Yusuf'u oldu.
Hayallerinin ellerinden tutup onunla beraber o diyarlara sürükledi kendisini...
Mutluluğu en çok yaralı âşıklar hak eder. Mutluluğun yakıştığı iki kalp ancak Erva ve Demir'den geçer...
Güvercinleri güvertesinden en çok ait oldukları yere bırakmasını en iyi bilendi Erva'nın Yusuf yüzlüsü...
Sürükleyici ve çok hızlı gelişen bir kurgusu var. Açıkçası ilk başlarda çok sıkılmıştım ama bölümün tamamı değil belirli bir kısmı çok sıkıcı ilerliyordu fakat bir şekilde toparladığı için de çok severek devam ettim.
Yazarın kalemine diyecek bir şeyim yok, eleştirisel anlamda hiçbir şekilde yorum yapmam zaten kurgu olarak mükemmel!
Demeden geçemeyeceğim; Herkesin düşünce yapısı, olaylara bakış açısı farklı olduğu için bana çoğu yerde sıkıntı yapmıştı ama umarım siz de aynı şeyi yaşamazsınız.
#yusufyüzlüdemiryürekli