"bizim elimizden gelebilecek tek mucize yaşamaya devam etmektir, hayatın kırılganlığını her gün korumaktır, sanki hayatın kendisi körmüş gibi, ne yöne gideceğini bilemeyen hayatmış gibi, belki de doğrudur bu, ne yöne gideceğini gerçekten bilemiyordur, bize aklımızı verdikten sonra kendini bizim ellerimize teslim etmiştir, oysa baksanıza onu ne hâle getirdik biz."
"kendine ilk kez, yaşamaya devam etmesi için bir neden olup olmadığını sordu. bu sorunun yanıtını bulamadı, yanıt hep ona ihtiyaç duyulduğunda
gelmez akla, çoğu kez de beklemek verilebilecek tek yanıttır."
"bu körlerin ruhları şimdi hiç olmadığı kadar serbestti, bedenlerinin dışındaydı, dolayısıyla istediklerini yapmakta çok daha özgürdüler, özellikle de kötülük yapmakta, ki, herkesin bildiği gibi, kötülük, daima en kolay yapılan şeydir."
"kuşkusuz, zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde, İyiyim, deyip geçiştiririz ya öyle söylemişti, hatta ölecek durumda olsak
bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir, olayları böyle mantıksızca tersine çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür."