Berra Nisa
@bnisaa
Cahil kişilerin ruhu, gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Önyargılar bu ruhlara, kaya diplerinde biten otlar gibi sımsıkı yapışır, inatla büyürler.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Neden boyun eğemiyorum ölüm düşüncesine? Bu boşuna ömrü sürüklemek için neden çırpınıyorum? Çünkü sevdiğim adamın yaşadığına inanıyorum da ondan.
İnsanoğlundan ancak kuşku, aşağılama, zulüm beklediğim için, ben de Tabiat Ana'ya bir çocuk gibi sokuldum.
Ne kendimi yermek avutuyordu beni, ne de kendimi beğenmek.
"Beni bırakıyorsun ha?"
"Evet."
"Gelmeyeceksin demek? Benim dert ortağım, kurtarıcım olmayacaksın? Sonsuz aşkım, ıstırabım, yalvarışlarım vız geliyor sana öyle mi?"