Hüseyin Cavid
İBLİS
– İ b l i s – . . .
– M ə l ə k – . . .
– İ x t i y a r ş e y x – ağsaqqal bir sövməənişin...
– X a v ə r – İxtiyarın torunu
– A r i f – pərişan saçlı, sadə geyimli bir gənc
– V a s i f – könüllü bir türk zabiti (Arifin küçük qardaşı)
– K ü ç ü k z a b i t – Vasifin arqadaşı
– R ə n a – son dərəcə gözəl bir şəfqət həmşirəsi (türk)
– İ b n Y ə m i n – qırx beş yaşında qaraşın bir ərəb zabiti
– Y a r a l ı z a b i t – rus ordusuna mənsub bir gənc
– T e y f – Rənanın məqtul babasının xəyalı
– E l x a n – zabit (əskəri qaçaq)
– Zabitlər, əskərlər, haydutlar.
İLK PƏRDƏ
Bağdad civarında ağaclıq, mənzərəli bir guşə... Pərdə açıldıqda Arif bir tə-
rəfdə, taxta bir karyola üzərində əlinə təkyə edərək, uzanıb düşüncəyə dalmış,
səhnə qaranlıq, ətrafda göy gurultusu, şimşək çaqışı, tranpet sədaları, top, tüfək,
bomba patlayışları... Qarşıda, səhnənin nihayətində iki böyük göz (pəncərə)
atəşlər, alevlər içində dəhşətli bir müharibə təsvir edər. Bir qaç zabit əldə durbin
müharibə komandasilə məşğul... Gözlərin birində İblis, digərində Mələk görünür.
Gurultudan sonra sükut...
İ b l i s (məmnun qəhqəhələrlə)
Dəryalərə hökm etmədə tufan,
Səhraları sarsıtmada vulkan,
Sellər kibi aqmaqda qızıl qan,
Canlar yaqar, evlər yıqar insan... (qəhqəhə)