bookchick
@bookchick
sıkı tutun tamam mi
vazgeçme
üzüleceğini düşünsende yaşa en azından yanına kar kalıyor, yaşanamayan daha acı...
2 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Birlikte olalım demiyorum... olamayız. Olmamalıyız. Olmaz biliyorum ama düşünsene? Her şeyden uzak her şeyden birlikte değiliz normal iki insanız ikimizde normal. Ben kenarda oguz atay okuyan kız sen kenarda atsiz okuyan erkek. Kimseden haberleri olmayan... Ben sana oguz atayı söylerdim sen bana atsizi, ben Shakespeare sen kafka, ben behzat replikleri sen poyraz replikleri, sen peter ben wendy ama birlikte olmayan peter ve wendy veya gece yarılarına kadar yalnızlıktan konuşmak, insanlardan konuşmak... sadece konusalim sadece hayat hakkında konuşalım bilmiyorum bunları ister miydim bilmiyorum... o çocuk senin nerden gidiklandigini biliyor mu, hani beni çok seviyordun, sevmedim mi? Dünyanın ekseni kaydı, kadın mendili aldı, sevgili bilge, geri gelen mektup, yarayla alay edermiş yaralanmamış olan, ben burdayım okuyucu sen nerdesin?
Neredeyiz biz? Ne yapıyoruz?
Bilmiyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beklerdim... yaşamak icin bir nedenim olurdu. Günler geçiyordu aylar geçiyordu ama içimdeki acı bir türlü geçmiyordu geçmediği gibi katlanarak büyüyordu. Ne zaman sokağa çıksam onunla gittiğimiz yerlere gittim hıçkırarak ağladım. İnsanlar durdu baktılar, neyin var dediler sevdiğim öldü dedim beraber ağladık. Tutunamayanlar 13 kez tehlikeli oyunları 8 kez okudum oyunlarla yasanlari 6. Okuyusumda ezberlemistim. Bu kız delirdi galiba dediler delirseydim her şey çok kolay olacaktı ama o kadar çok canım aciyordu ki deliremedim... hayata dönmüştüm yada dönmüş numarası yapıyordum... geleceğe dair şeyler konuşmak iyi gelmişti ama bazen hiç olmadık yerde hiç olmadık bi sebepten aklima geliyordu. Bana iyi gelen her şey büyük bir vicdan azabına dönüyordu mutlu olmayi haketmiyordum. Ben sadece acı cekmeliydim. İnsanlar hayatın devam ettiğini söylüyorlardı hakliydilar onu unutmayacaktım ama hayatıma da devam etmeliydim. N'nin S'sini, Peter panin wendysini öldürmek zorunda kaldım. Ama onu bile olduremiyordum bir ruhu bile olduremiyordum... Bende susmayı seçtim her zaman susmayi yok gibi olmayı. Artik ikinci S, wendydim... o diğer wendy, S her zaman içimde kimseye bir daha gostermeyecegim o wendy...
O dediklerin gerçek miydi? Gercekten ölmemi isteyecek kadar nefret mi ediyorsun artık benden. Peki sinirle o tokayı bilegimden alirken anne, senin tokan olduğunu biliyor muydun? Yoksa kötü bir tesadüf muydu? Beni bırak artık demek miydi? Bu kadar mı kötü bir çocuğum anne. Gerçekten mi?