Uzaklarda aradım aşkı,
Yollarda, gözlerde, sessiz gecelerde…
Oysa her nefeste, her iyilikte,
Kalbimin en derin yerinde saklıymış.
Hasta birine dua ederken,
Bir yaşlının ellerine uzanırken,
Bir hayvanın gözünde korkuyu,
Bir çocuğun gülüşünde umudu hissederken…
Çiçeklerin rüzgârla konuşmasına kulak verdim,
Güzelliğin zarafetini öğrendim yapraklardan.
Sevmek, korumak, dua etmekti belki de,
Kelimelere sığmayan o büyük şeyin adı.
Yoldan geçen her cana dokunurken
Sessizce çoğalan bir ışık fark ettim içimde.
Ve en sonunda anladım:
Ben aşkı aramıyordum… çünkü aşk zaten bendim.