Kendi mutluluğumuzu hiç görmeyip, başkalarının mutluluk larına iç geçiririz. Bilmeyiz ki belki onların aslında bizden çok daha büyük sıkıntıları vardır.
Bazı kere akıllı ve şen adamlar bile sebebini bilme dikleri bir hüzne yakalanırlar. Zihinlerini bir kara duman kaplar. Yürekleri rahatsız olur. Böyle bir hâl insan da baş gösterdiği anda önünü almaya çalışmalı ve hiç olmazsa dışarıya belli etmemelidir.
Nice insanlar vardır ki, çektikleri zorlukların sebebi olarak gördüğü kişilerden intikam almak için can atar. Bazıları da hüzünlerini dışa vurur ve etrafa saldırıp durur. Kimisi de kendi içinde yaşar, yanıp tutuşur.