"Yeryüzüne sığamadı sevdiklerim. Gökyüzüne kaçtılar, yağmur olup toprağa karıştılar. Buram buram hasret kokuyor etrafım. O çocukluğumda annemin sandığı nasıl da mutluluk kokuyordu oysa. Seviyorum o kokuyu. Oradaki albüme sıkışıp kalan gülüşümün samimiyetine inanıyorum çünkü. Anda kalmak orası."
Hayat bir yoldur ve bizlerde birer yolcuyuz diyerek başlıyoruz kitabımıza. Yazarımız gerçekten çoğu kitaptan farklı bir yol izleyerek bizi gerçekten bir yolculuğa çıkartıyor. Çatlaksesleri, seslerimizi susturmanın nasıl yol alınacağından bahsediyor ve tek bununla kalmayıp bir çok konuya değiniyor. Yavaş yavaş ve anlayarak okumamız gereken bir kitap. Bana o kadar şok şey kattı ki sevgili @yolcu_ozlembelen e ne kadar teşekkür etsem az. sayenizde kendimde o kadar çok şey fark ettim ve bunları düzelttim ki en dipteyken kitabınız beni bu dipten çıkarttı. Aslında küçük olan çatlakses olan şeyleri ne kadar da büyütmüşüm ben çok teşekkürler. Anlayarak, fark ederek ilerleyebileceğimiz bir eser. Belki de hepimiz için bir değişim gerekiyordur ne dersiniz ?
YolcuÖzlem Belen · Gelecek Atölyesi · 202393 okunma