Yarını düşlüyoruz ama yarın gelmek bilmiyor;
Bir zafer düşlüyoruz
Aslında hiç istemediğimiz.
Yeni bir gün düşlüyoruz
O yeni gün zaten gelmişken
Kavgadan kaçıyoruz
Durup dövüşmemiz gerekirken.
Ve hala uyuyoruz.Çağrıyı dinliyor ama kulak asmıyoruz,
Gelecek için umutlanıyoruz, gelecek yalnızca planlardan ibaretken
Bilgeliği düşlüyoruz, her gün köşe bucak kaçtığımız,
Bir kurtarıcı diliyoruz, kurtuluş ellerimizdeyken,
Ve hala uyuyoruz.
Ve hala diliyoruz.
Ve hala korkuyoruz.
Diyorum ya- saçmalık! İnsan ırkının bir üyesi olduğunuz için şiir okursunuz, insan ırkı da tutku doludur!Tıp, hukuk, bankacılık- bunlar hayatını sürdürmek için gereklidir. Peki şir, romantizm, aşk, güzellik? Bunlar iste uğruna hayatta kaldığımız şeylerdir.
Çoğu hayatlarını biraz olsun kendi kapasitelerine uygun hale getirmeden önce iş işten geçene kadar beklemedi mi? Başarının o yüce tanrısallığını kovalarken gençlik hayallerini heba etmedi mi? Bu adamların çoğu şimdi nergis gübresi! Yine de biraz daha yaklaşırsanız fısıldadıklarını duyabilirsiniz çocuklar? Hadi, eğilin. Hadisenize. Duydunuz mu? Carpe diem, anı yaşayın. Hayatlarınızı olağanüstü kılın.