Kendimden hep kaçıyorum, sorunlarımdan kaçıyorum, benliğimden kaçıyorum, sonra düşünceler buluyor beni sobe sobe diye bağırıyorlar her biri zihnimin içinde, ben kaçtıkça onlar kovalıyorlar hatta bazen yoruluyorum yakalanıyorum, gözyaşlarımla teslim oluyorum her birine, ağlamaktandan da yoruluyorum, güçlenip yine kaçıyorum, hep koşuyorum arada hiç mesafe yokmuşcasına, yine yakalanıyorum.. Bu döngü hep devam ediyo hiç bir zaman ben sobe diyemiyorum artık yorulmaktanda yoruluyorum.