uzun zaman sonra buraya ilk defa giriyorum hic ozlememisim umrumda da degil ama her sanal ortama tekrar girdigimde aklimda cok uzucu seyler canlaniyor hicbir sey de hatirlamak istemiyorum burasi benim icin belki bir eglence belki bir siginakti bilmiyorum ama ben burdan cok degerli iki varligimi aldim ve yoluma devam ediyorum bazi seyler hic olmasaydi o iki kisiyi hiz kazanamicaktim hep olan seyler de hayirlisini istemistim gercekten de hayirlisinin boyle olduguna cani gonulden inaniyorum ha bu arada eskilerden kimse kalmadi mi ya 🥺
olmamasına razıyım. oluyormuş gibi olmasın yeter.
elinizden geleni
yapdıkdan sonra ,
hala da olmuyorsa ,
o zaman
ayağınızdan geleni yapın:
gitmek gibi mesela.
dayanılmaz olan aslında yaşam değil, insanlarmış.
" pek çok şeyin bambaşka olmasını isterdim..
güzel bir dilekti, belki düzgünce dileseydim..
benim yalnızlığım insanlarla dolu..
bir hedef var, ama yol yok; bizim yol dediğimiz şey, bir duraksama anı.
en iyiyi ararken, iyiyi kaybediyorsunuz.
"sein" sözcüğü almancada iki anlama gelir:"var olmak" ve "onun olmak."
dışarıya kapanmak esasen içeriye açılmaktır. huzur mu istiyorsun? az eşya, az insan..
kendine bir engel arayarak vaktini boşa harcama. belki de hiç engel yoktur
"kör bir kuş gibi.
nerede sert bir duvar var oraya çarpıyorsun."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı insanların bu kadar değer bilmediklerini ve verilen kıymetin onların tarafında hiçbir anlamı olmadığını gördükçe onlara karşı olan mesafelerim de bir o kadar büyümeye devam ediyor. Anlamaya çalışıyorum ama hayır bu denli pervasız olmayı nasıl başarıyorlar mantığıma sığdıramıyorum. Karşınızdaki kişi sanki hiçbir şeyin farkında değilmiş gibi davranmaya devam ederken size karşı hâlâ iyi niyetle hareket edilmesini nasıl beklersiniz?Böyle bir durumda elbette size karşı göstereceğim tek davranış, sizi hayatıma olabildiğince uzak bir mesafeye bırakmak…
SO
Sevgili Neriman
“Eskiden daha çok şey hissederdim sanki,
Şimdi duygularım bile yorulmuş gibi.
Ne sevincim eskisi kadar uzun sürüyor,
Ne de üzüntülerim tamamen geçiyor.
Arada bir yerde kaldım uzun zamandır,
Ne tamamen iyi ne de tamamen kötü.
Hayat devam ediyor elbette,
Ama içimde duran bazı şeyler yerinde sayıyor.
Belki de büyümek biraz böyle bir şeydir,
Eksiklerle yaşamayı öğrenmek gibi.”
Ben bana lütfedilir gibi verilen hiç bir şeyi kabul etmiyorum.
Çünkü değer dediğin şeyin pazarlığı olmamalıdır.
Ya kalpten gelir ya da hiç gelmez.
Ya seversin Ya da sevmezsin.
Kimsenin yedek planı, boşluk doldurucusu ya da canı sıkılınca sığınacağı liman değilim.
Kalbimi kırdıktan sonra o aslında iyi biridir savunmasını da kabul etmiyorum.
Ya da zor zamanlardan geçiyor o yüzden böyle davrandı gibi bahaneler de beni tatmin etmiyor artık.
Ben de çok zor zamanlardan geçtim ama kimsenin kalbini kırmadım.
Zor durumda olduğumda bile insanların derdine her zaman koştum, koşmaya da devam ederim.
Ben iyi olmaktan vazgeçmeyeceğim ama herkese de iyilik yapmamam gerektiğini bana kötü insanlar öğretti...
👨👦Kral Baba, Kaya Baba, Yok Baba, Koşullu Seven Baba, Korkuluk Baba… Siz hangi tür babasınız? Babalar kızlarına kendileriyle, erkeklerle ve dünyayla kuracakları ilişkiyi şekillendiren nasıl bir psikolojik bir miras aktarır?
Bir kız çocuğunun kendisiyle ilgili kurduğu hikâyenin önemli karakterlerinden biri babasıdır. Kız çocukları babalarında yalnızca kendilerini koruyan, ihtiyaçlarını karşılayan ya da kuralları koyan kişiyi görmezler. Erkeklerin nasıl sevdiklerini, gücü nasıl kullandıklarını, öfkelerini nasıl ifade ettiklerini, kadınlara nasıl davrandıklarını ve ilişkilerde nasıl yer aldıklarını da büyük ölçüde babalarını gözlemleyerek öğrenirler. Bu nedenle baba-kız ilişkisi yalnızca aile içindeki duygusal bağlardan biri değildir; bir kız çocuğunun kendisiyle, erkeklerle ve dünyayla kuracağı ilişkinin şekillenmesinde önemli rol oynayan psikolojik bir gelişim alanıdır.
Bir baba kızına yalnızca soyadını, yaşam koşullarını ya da maddi imkânlarını bırakmaz. Aynı zamanda görünmez bir miras da aktarır. Kızının hata yaptığında kendisini ne kadar affedebileceğini, ne kadar değerli hissedeceğini, ilişkilerde nasıl bir sevgi bekleyeceğini, otorite karşısında nasıl davranacağını ve hayatta ne kadar yer kaplayabileceğini etkileyen birçok mesaj bu ilişkinin içinde şekillenir. Bazen bu mesajlar açıkça söylenir; bazen de yıllar boyunca tekrar eden küçük davranışların, bakışların, sessizliklerin ve duygusal tepkilerin içinde aktarılır.
Bu nedenle baba-kız ilişkisi yalnızca çocukluk yıllarına ait bir hikâye değildir. Babalar kızlarının iç dünyasında çoğu zaman onlar büyüdükten sonra da yaşamaya devam ederler. Bir kadının kendisine söylediği cesaret verici cümlelerde de yetersizlik hissettiği anlarda zihninde yükselen eleştirel seste de bazen babasının izleri bulunabilir. Bu