Açıklayayım: Bu haz, kendi aşağılıklığımın yoğun bir şekilde bilincinde olmamdan kaynaklanıyordu. Son sınıra dayanmışlığın, ancak bunun başka türlü olamayacağının, sizin için hiçbir kaçış yolu olmadığının, asla başka bir insana dönüşemeyeceğini zin, değişmeniz için hâlâ vaktiniz ve şansınız olsa bile muhtemelen değişmek istemeyeceğinizin, isteseniz bile değişmek için hiçbir şey yapmayacağınızın, çünkü aslın da belki de sizin dönüşebileceğiniz hiçbir şeyin olmadığı hissinden geliyordu.
Evet, 19, yüz yılda yaşayan bir adam, her şeyden önce ahlaki açıdan karaktersiz bir yaratık olmalı; karakterli, etkin bir adam, esasında sınırlı bir yaratıktır. Kırk yıllık tecrübemden edindiğim kanaatim bu yönde.