Bu düzenli yaşamalar olmasa diyorum
Bu sabah kahvaltilari demli çaylar
Kizarmiş ekmek dilimleri
Sonra giyinmek bir şey umarak aynalardan
Sonra düşmek yollara son otobüse yetişmek
Sonra çalişmak akşama kadar
Sigara dumanlari beylik konuşmalar
Dört yanin taştan heykellerle dolu
Kime seslenirsen sagir
Ne yana bakarsan bir beyaz duvar
Sonra kulaklarinda bu şehrin ugultusu
Alabildigine bir bezginlik yüreginde
Sonra o geçmek bilmeyen saatler
Sonra akşam
Sonra paydos
Sonra yalnizlik
Sonra keder
Bir gece başimizi alip gitsek diyorum
Bir deniz kenari mi olur
Bir dag başi mi olur
Kaçsak bu kalabaliktan
Bir yer bulsak kendimize
Düzenli yaşamalardan uzakta
Bir yanimizda şehrin işiklari
Bir yanimizda kucak dolusu yildizlar
Orada hiç yemesek hiç uyumasa
Hiç düşünmesek yarini
Sonra unutsak sikintisini günlerin
Gecenin karanligini
Sonra biraksak kendimizi sevgiye erdemlige mutluluga