O değilde eskiden burda ne güzel dertleşirdik. Ne güzel abiler ablalar tanıdım. Yeri geldi çok yakın arkadaşlarım oldu. Canım sıkkın olurdu bazen burda tanıdığım güzel abilerimi arardım. Yeri geldiğinde onlar anlatırdı. Kitaplardan konuşurduk okurlarla. Doyasıya tartışırdık düşmancasına. Hani derler ya eskiler mi güzeldi, eskiden mi? Şimdi anlıyorumda eskiler güzelmiş. Şimdi kime selam versem nedenini sorar. Oysa yağmurlu bir günde şemsiyesiz yolda yürürken yandan geçen insana selam vermekten güzel ne olabilir bilmiyorum. Şimdiyse cafede oturmuş, önümde kitap, kahve, boş sayfaları olan defter, siyah bir kalem ne yapacağımı kara kara düşünüyorum. Sahi var mı daha iletileri alıntıları okuyan?