Sevgide realizm yoktur.Birbirini gerçekten seven iki insan varsa sevginin bahanesi yoktur.Mesafe bahane olamaz, aile bahane olamaz, maddiyat bahane olamaz, kavuşamayacak olmak bile bahane olamaz.Sevginin olduğu yerde her zaman umut ve sabır vardır.
Hatırla.ben bir zamanlar seni anlamak için oradaydım. bir gün yanı başında, güzel anlarda saklıydım. bir akşam omzuna yaslanmış kulağına bir şeyler fısıldarken, bir gece başını dizlerime koyduğunda ben o zamanlar iyi ki vardım.
Yazmak rahatlatsaydı intihar mektupları hep yarım kalırdı.Ve kimse asmazdı kendini ya da sızmazdı kafasına. Konuşmak gerek.Aynı dili değil Aynı dilden.
Üzülmek bi yana gerçek bi sevinçle vazgeçtim senden. kusursuzluğun imkansızlığıyla kavradığım güzelliğim geri geldi, gerekliliğine inandığım tüm duygularla birlikte. en önemlisi belirsizlikti ve o da kaygı ve kuşku arasında mekik dokuyarak yitti. artik biz bitti ve her şey belli.
