Kimse sana takılmıyor soru sormuyor ya da laf atmıyor mu? Neden hep yalnızsın? Çok mu fazla geliyorlar? Bazen bir derdin olduğunu düşünüyorum ve derdinin ne olduğunu bilmediğini düşünüyorum. Dışarıyla tamamen bağını koparmadığını ince sızı gibi bir ışık geldiğini senden gibi hissediyorum. Kavgacı olmadığını ama damarına basılınca yumruklarla dolap kapılarını parçalayabileceğini düşünüyorum. Sen ne düşünüyorsun kendin hakkında? Sence sen haklı mısın yalnız kalmakla? Sence insanlar konuşulmaya değmez mi? Sence sen burada olmayı haketmiyor musun ? Ve sence sen buradaki insanlardan daha tutarlı, daha zeki, daha dürüst müsün? Sence sen neyi arıyorsun? Bir insanın dürüst olduğuna nasıl kanaat getiririsin konuşmadan, gözlemlemeden ve doğrulatmadan? Kalemim bitmek üzere maalesef. Sence biz benzer miyiz? Sence benzer insanlar birbirine yalan söyleyebilir mi? Birbirini kandırabilir mi? En fazla oyun oynar gibi, kanıyor gibi yaparım. Sence sen fazla yalnız değil misin? Sence kafanda kurduğun, dökemediğin kelimelerin kafanı çok meşgul edip kemikleşmeyecek mi yaşlandıkça ? Yoksa sen kibirli olduğunun farkında değil misin? Yoksa sen de mi özeniyorsun bazen insanlara? Bir kadını seviyormuşsun öyle duydum. Ve kadın da seni seviyormuş, bu bir talih kuşudur farkında mısın? Ve duydum ki kadını çok üzüyormuşsun böyle yapayalnız olmaya alışkın halinle. Evsahibinin istemediği kiracı gibi.