Geceye eklenir uçurumun uğultusu
Denizleri unutup göklere yükselir su
Umutsuzluk, içinde taşır mutsuzluğu
Çözülmez düğüm olur: kuytu ve derin
Korku, tedirginlik, bir acayip üşüme
Söze yansıyan acısı gergin günlerin
Unutulmuş zamana girer soluklar: ağır
Tarih uzundur, uzun bir sonsuzluktur
Göğsünde eskiyen kılıçlar yıldızlara çarpar
Parçalanıp yeniden dağılır gökyüzüne
Gürültülüdür, sessizdir, sonsuz bir uzunluktur
Uyanınca atlar kısa uykularından
Suyu arayan için elbette susuzluktur
Bitmez! bitti sandığınızda aslında başlar
Bundandır yanlış bilgelerin şaşırması
Belki dinlenmek için biraz yavaşlar
Tarih: anlaşılmaz tezatlar devşirmesi
Kalın kitaplarda yer yer mutsuzluktur
Gerçekten yaşanmıştır yaşanmadı sanılanlar
Mutsuzluğu içeren uzun umutsuzluktur
Sendeler belki ama düşmez, yıkılmaz
İnsan tarih insan tarih insan demektir
Şimdi: geceye direnen uykusuzluktur