büşra yıldız

büşra yıldız
bussyldzzx seyyahinizinde_
Geceye eklenir uçurumun uğultusu Denizleri unutup göklere yükselir su Umutsuzluk, içinde taşır mutsuzluğu Çözülmez düğüm olur: kuytu ve derin Korku, tedirginlik, bir acayip üşüme Söze yansıyan acısı gergin günlerin Unutulmuş zamana girer soluklar: ağır
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Karanlığı sorguluyor: bir parça ışık Sessizlik tozlarına bulanıyor duyular Burda biraz hayat var: o da karanlık Dışarıda köpekler boşluğu dişliyor
Anladın derinliğini kaybedilmiş anıların Yüreğine gizlendi batık zamanların uğultusu Gökyüzü: bir adaydı mıknatıs gücünde Bedenindeki bütün çivileri kendine çekti
Düşen yaprağı hiçbir değişim durduramaz.
Tarih uzundur, uzun bir sonsuzluktur Göğsünde eskiyen kılıçlar yıldızlara çarpar Parçalanıp yeniden dağılır gökyüzüne Gürültülüdür, sessizdir, sonsuz bir uzunluktur Uyanınca atlar kısa uykularından Suyu arayan için elbette susuzluktur Bitmez! bitti sandığınızda aslında başlar Bundandır yanlış bilgelerin şaşırması Belki dinlenmek için biraz yavaşlar Tarih: anlaşılmaz tezatlar devşirmesi Kalın kitaplarda yer yer mutsuzluktur Gerçekten yaşanmıştır yaşanmadı sanılanlar Mutsuzluğu içeren uzun umutsuzluktur Sendeler belki ama düşmez, yıkılmaz İnsan tarih insan tarih insan demektir Şimdi: geceye direnen uykusuzluktur