Attığın her adımda mevsimler değişiyor.
Ve boğazıma kör bir bıçak dayamış yokluğun.
Bana hala, kendine iyi bak mı diyorsun?
Yürü git Allah aşkına!
Yürü git, bulandırma beni.
Ve dönüp dönüp tekrar etme aynı şeyi.
Kendime iyi bakmıyorum işte.
Seni de dinlemiyorum.
" Kendine iyi bak" demelerinin de canı cehenneme...
Bu asırda, bu kadar dağınık uğraş içinde, "günlük" yazmak çocukluktan mı?
Yalnızlıktan mı?
Aptallıktan mı?
İnsanın konuşacak iki kulak bulamaması ne kadar da kötü.
İnsanın insan yığını içinde insansız kalması ne kadar da kötü.