"Necati'nin deyimiyle, "mutluluk acıların bir anlık unutulması" idiyse, var oluşlarının acısını unutmak için içtikleri sürece, kendilerini mutlu sayabilirlerdi."
"İnsan, kendi kendisiyle başbaşa kaldı mı, zayıflıklarını, boşluklarını, kötülüklerini daha bir iyi görürdü. Onun için de, kaçmak isterdi kendi kendisiyle yalnız kalmaktan, kendi kendisini sorguya çekmekten. Ama, onu yalnızlğından kurtaracak kimse yoktu ki çevresinde."
"Onlar, kiri görünmesin diye duvarları sarıya boyaya dursunlar, ben de içimin kiri görünmesin diye içerim işte böyle ... için için, hep kirlendigimi bilmezden gelerek. Zevkli bir yokoluş içinde."