Günaydın
Çocukken geçmesini istediğimiz günleri, büyüyünce özleyeceğimizi bilmiyorduk. Akşam olana kadar sokakta oynamayı, bayram sabahlarını, yaz tatillerinin hiç bitmeyecekmiş gibi gelen günlerini… Cemal Süreya şöyle der: “Çocukluk, insanın cennetidir.” Belki de bu yüzden bazı kokular, bazı şarkılar ya da eski bir fotoğraf bizi bir anda yıllar öncesine götürür. Çünkü zaman geçer ama bazı anılar içimizde yaşamaya devam eder. Bugün geçmişi özlemekten korkma. Çünkü insanı insan yapan şeylerden biri de, kalbinde taşıdığı güzel hatıralardır. 🌿📷
Evhadü’d-din, kendisine yöneltilen bütün tenkid ve itirazlara rağmen meşrebini pervasızca uygulamaktaydı. Sık sık düzenlediği semâ’ meclislerine hanımlar da katılıyorlardı. Semâ’a giren gençlerin ellerine –güzelliklerine cazibe versin diye– birer kandil verir ve gece karanlıkta onların arasında kendinden geçinceye kadar semâ’ ederdi⁴¹. Onun koyduğu bu adet ve uygulaması bugün Anadolu’da kız ve erkek grupların birlikte oynadıkları “Çayda çıra” diye bilinen bir millî oyunda devam etmektedir. Bu geleneğin Bacılar’dan kalma olduğunu söylemek istiyoruz.
Sayfa 84·Kitabı okudu
Alıntı
Nerede o eski bayramlar yüzsüzlüğü: Siz eski insan mısınız ki?
Bugün bayram diye nenemlere gittik. Bir baktım bizden 1-1.30 saat önce giden teyzem ve kuzenim salonun yerlerini süpürüp koltukları siliyordu. Şaşkınlıktan sonra nenemle selamlaşınca söylediklerinden
Gadir-i Hum
Ne diyeceğimi bilemediğim bir başlık
Babam vefat etti. Bugün 12. gündü. İyi biriydi. Çocuklarını sever sevgisini gösterirdi. Henüz bir boşluk hissetmiyorum ya da ben farkında değilim. Sanki ölmemiş gibi bir hisle yaşıyorum. Bayram sabahı biraz buruktu, her bayram mı böyle olacaktı yoksa onsuz geçen ilk bayram olduğu için mi böyleydi diye düşünüp durdum. Sorabileceğim bir sürü insan vardı kıyıp da kimseye soramadım. Sanki babası ölenlerin acısı tazelenmiş kabuk atmış gibi bakan gözler vardı. Ya ben hissizleştim ya da bu da yasımın herhangi bir süreci. Kendimi sorgulamadan edemiyorum. "Bunca insan babasının kaybını çok acı bir şekilde anlatırken senin için neden bu kadar hafif?" Ben duygusal durgunluk mu yaşıyorum yoksa yası mı reddediyorum algılayamıyorum. Bazen içimde yanma hissi oluşuyor, burnumun direği sızlıyor ama bu kadar. Ben daha fazla üzülmeliymişim gibi, nasıl desem? Sanki eksik üzülüyorum. Benim babam öldü daha fazla üzüldüğüm zamanlar da olmuştu bu Babam için çok az gibi geliyor anlatabiliyor muyum? Nasıl tepki vermem gerekiyordu ki mesela? Ben bilmiyorum. Allah verdi Allah aldı. Çok güzel bir şekilde gitti. Asıl yurduna döndü Babam uyumadı, şimdi gözlerini açtı. İnanıyorum ki babamın yeri çok güzel. Hayat devam ediyor. Biz Yaşamaya çalışan bir avuç insan olarak birbirimize tutunmaya çalışıyoruz. Hayat bundan ibaret işte. Bize kalacak olan yalnızca amellerimiz olacak. Ölüm uslanmak için üzerine düşünülecek olan en iyi nasihattir. Ölenlere değil kalanlara ağlamalı insan. Sizden ricam ona bol bol dua etmenizdir. Sadece benim babama değil ölen bütün babalara ve annelere her daim dualarınızda yer verin. 🥲💐