Buket Coşkun
@buktc
Yalta, sabah sisi yüzünden zar zor görünüyordu; beyaz bulutlar dağların tepelerinde hareket etmeden duruyorlardı. Ağaçlarda yaprak kımıldamıyor, çekirgeler sıçrıyor, denizin yankı yapan monoton sesi yükseliyor, huzur veriyor ve bizi bekleyen ebedi uykudan söz ediyordu. Demek ki burada Yalta veya Oreanda olmadan önce bu ses duyuluyordu. Öyleyse biz yok olup gittiğimizde de yine aynı ses duyulmaya devam edecekti. Ve bu değişmezlikle hayatın, ölümün bize karşı bu tartışılmaz ilgisizliğinde, belki de, ebedi kurtuluşumuzun, yeryüzündeki tükenmek bilmeyen hayatın ve sonsuz mükemmellik arayışının temeli yer almaktadır.
... Merak bana işkence ediyordu; daha iyi bir şeyler istiyordum. 'Farklı bir hayat mümkün olmalı.' diyordum kendi kendime. Yaşamak istiyordum! Yaşamak, yaşamak!
Karısına olan sadakatsizliği uzun zaman önce başlamıştı. Onu sık sık aldatırdı. Muhtemelen de bu yüzden kadınlar hakkında hep kötü konuşur, kadın mevzusu tartışılmaya başlandığında onlardan ''aşağı sınıf'' olarak söz ederdi. Deneyimlediği acı tecrübelerden ötürü kadınlara dilediği gibi seslenebileceğini düşünüyordu. Ama yine de ''aşağı sınıf'' olmadan iki gün dahi geçiremiyordu. Erkeklerle bir aradayken sıkılıyor, kendisi gibi davranamıyordu. Soğuklaşıyor, tüm konuşkanlığını kaybediyordu. Fakat kadınlarla birlikte olduğunda kendini özgür hissediyor, ne söyleyeceğini ve nasıl davranacağını biliyordu. Sessizken dahi rahat olabiliyordu.
Ne yapabiliriz? Hayatımıza devam etmeliyiz. Evet, yaşamalıyız, Vanya Dayı. Kalan yorucu günlerimizi, bitmek bilmeyen gecelerimizi tüketecek, kaderin önümüze koyduğu sıkıntılara sabırla göğüs gerecek; dinlenmeden başkaları için çalışacağız. Ecel saati gelip çattığındaysa ölüme uysalca boyun eğecek, orada, mezarın ötesinde, acı çekip göz yaşı döktüğümüzü, hayatımızın zor olduğunu, çile çektiğimizi söyleyeceğiz; Tanrı da bize merhamet edecek. Ve sonra, sevgili dayıcığım, parlak, güzel bir hayata kavuşacağız; geri dönüp burada yaşadığımız kederi hatırladığımızda narince gülümseyecek ve dinleneceğiz. Benim inancım var, dayıcığım, ateşli, tutkulu bir inanç. Dinleneceğiz..
Benim talihsizliğim sizinkinden bile büyük ancak umutsuzluğa kapılmıyorum. Sabrediyorum, hayatım kendiliğinden sona erene kadar da sabretmeye devam edeceğim. Siz de sabretmelisiniz!