İnsan, deniz suyunun yüzünde dalgalanan köpük gibidir. Rüzgar esti mi, sanki hiç var olmamışçasına yok olur gider. İşte böyle olur, ömrümüzün ölümün önüne katılıp gitmesi.
"Vücudumuz inanılmaz derecede karışık bir makine. Bu, ancak bir dahinin elinden çıkmış olabilir. Michelangelo'nun ispatladığı gibi dünyanın en büyük sanat eseri yine insanlardır. Peki biz bu harika makinayı ne yapiyoruz? Lokomotifin içine kum doldurup duruyoruz. Ta ki tekerlekler gıcırdayıp gidemeyecek hale gelene kadar..."