- Bakışlarında bulmuştum kendimi -
O günü hiç unutmuyorum , sanki hayat benim için yeniden başlamıştı , o anı tekrar tekrar kafamda canlandırıyorum , nerde yanlış yaptım diye ama terzi kendi söküğünü dikemez ki , dışardan birinin ona yardım etmesi gerekir , işte bende ondan yardım bekledim , ben uçurumun kenarına itilmiş zavallı bir çocuktum , son bir umut elimi biri tutar diye , toprağı sıkıca tutmaya devam ederken diğer elimi ona uzattım , tek istediğim elimden tutup beni bu sonsuz çukurun içinden çıkarmasıydı , peki o naptı
Uzattığım eli tuttu. O kadar güzeldi ki eli , yumuşacık ama aynı zamanda soğuk. Bakışıyla ,tutuşuyla güven vermişti bana , güvenmiştim ona, artık herşeyden vazgeçip onun elinde huzur bulabilirdim , beni hayata bağlayan tek şeyi, tutunduğum toprağı bıraktım. Tuttuğum el benim kaderimdi ,onu tutmak istedim çünkü artık bu sonsuz düşüncelerden kurtulmak istedim , sonsuz uçurumdan .
Bazen bana soruyolar napıyosun diye, işte ben o sonsuz uçurumun dibinde, tuttuğum elin bende bıraktığı hayal kırıklığıyla , sonsuz düşüncelerin içinde yaşamaya devam ediyorum , Sizi taşıyamıcak eli tutmamanız dileğiyle ...
Yazı kendime aittir.