"İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, Oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan Tanrı'nın, Tanrı da onun içindedir, Çünkü Tanrı sevgidir."
İncecik kitabın temeli bu bana göre. Tolstoy kitabında sevginin ne kadar önemli olduğunu anlatırken; kibir, hırs, servet gibi dünyalık değerlerin hiç bir değerinin olmadığını hikayelerle gözler önüne seriyor. Dünyalık değerlerin sonu olmadığını, insanoğlunun ruhunun doymadığını, zaten bu dünyanında insanoğlunun ruhunu doyurmaya yetecek kadar geniş olmadığı akıcı bir dille anlatıyor.
Herkese güzellik ve sevgiyle geçecek nice güzel günler dilerim...